حسد و عداوت ميان آنها باشد دليل بر ضعف عقل و اراده ى آنها است كه اثرى و ضررى ندارد . « لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا » 178 مجمع : مقاتل گفته است : مقصود كفّار مكّه است . و عطاء گفته است : مقصود يهود بنى قريظه و بنى نضير هستند . ابو الفتوح : حمزه با تاء قرائت كرده است يعنى : تو اى پيغمبر گمان مبر و بقيّه با ياء خوانده‌اند يعنى : كافران گمان نبرند . « أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ » 178 مجمع : يعنى : درازى عمر كافران كه در احد كشته نشدند و زنده ماندند موجب تشديد عقاب آنها است در عالم ديگر و كشته شدن مؤمنين تسريع به رسيدن نعمتهاى آنجا است . ابو الفتوح : مقصود اين است كه اين مهلت و درازى عمر را خدا براى خير آنها معيّن كرده است ، ليكن خود از آن استفاده نمىكنند . « إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا » 178 ابو الفتوح : لام « لِيَزْدادُوا » بمعنى نتيجه است يعنى نتيجه ى مهلت و درازى زندگى آنها زيادى گناه است و بس و معنى لام غرض و هدف كار نيست چون از خداوند قبيح است كه براى زيادى گناه عمر آنها را دراز كند ، كسى از پيغمبر ( ص ) پرسيد كدام دسته مردم بهتر هستند ؟ فرمود : آنكه عمرش دراز و عملش نيكو باشد . پرسيد كدام بدتر ؟ فرمود : آنكه عمرش دراز و كارش بد است . عبد اللَّه مسعود گفت : براى مردم نيك و بد مرگ به از زندگى است ، كه اوّلى از بار وظائف زندگى رها مىشود و دوّمى : مردم از او آسوده مىشوند . مجمع : ابو القاسم بلخى در معنى اين آيه گفته است : كافران گمان نكنند كه درازى عمرشان براى آن است كه كارهاى آنها پسنديده است و مقبول بلكه اين زندگى بر زيان آنها است چون ما به آنها درازى عمر مىدهيم و ايشان بگناه خود مىافزايند و خود را سزاوار عذاب مىكنند . كشاف : در جمله ى اوّل بهتر است كه : « انّ ما » نوشته شود جدا از يكدگر